Kim elini vicdanına koyar ki konan eller kirlenmişse bir kere küçük bir beden üzerinde..
Kim anlar acizliğini bir varoluşun yokluğuna düşen küçük bir yüreğin..
Ve ne kalır geriye üstüne çullanan bedenin,yüreğine tecavüz eden bir çift göz bebeğinin acı hatırasından başka..
Ama sanmayasın ki kadın yıkılır da düşer, ezilir de susar...
Sanmayasın ki bırakmış kendini bir asi rüzgarın soğuk tenine..
Umudun dallarına tutunmuştur sapa sağlam
Aç bir çocuğun bir dilim ekmeğe yumulması gibi..
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta