Kim elini vicdanına koyar ki konan eller kirlenmişse bir kere küçük bir beden üzerinde..
Kim anlar acizliğini bir varoluşun yokluğuna düşen küçük bir yüreğin..
Ve ne kalır geriye üstüne çullanan bedenin,yüreğine tecavüz eden bir çift göz bebeğinin acı hatırasından başka..
Ama sanmayasın ki kadın yıkılır da düşer, ezilir de susar...
Sanmayasın ki bırakmış kendini bir asi rüzgarın soğuk tenine..
Umudun dallarına tutunmuştur sapa sağlam
Aç bir çocuğun bir dilim ekmeğe yumulması gibi..
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta