Kim elini vicdanına koyar ki konan eller kirlenmişse bir kere küçük bir beden üzerinde..
Kim anlar acizliğini bir varoluşun yokluğuna düşen küçük bir yüreğin..
Ve ne kalır geriye üstüne çullanan bedenin,yüreğine tecavüz eden bir çift göz bebeğinin acı hatırasından başka..
Ama sanmayasın ki kadın yıkılır da düşer, ezilir de susar...
Sanmayasın ki bırakmış kendini bir asi rüzgarın soğuk tenine..
Umudun dallarına tutunmuştur sapa sağlam
Aç bir çocuğun bir dilim ekmeğe yumulması gibi..
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta