Direkte O Var Şiiri - Osman Bulut

Unut gitsin derler o vefasızı,
Nasıl unuturum bellekte o var.
Her yere el atmış gönül hırsızı
Dilde o dolaşır, yürekte o var.

Nasıl sevdim ne bilsin unut diyen,
Akıl başta iken olmaz katiyen.
Ta o gün ismini kazdım harfiyen
Sorutup durduğum direkte o var

Kapatsam da açsam da bir, gözümü
Hep karşımda, bulamadım çözümü.
Ne tarafa çevireyim yüzümü,
Sanal âlemde o, gerçekte o var.

Biliyorum yok benden başka şahit,
Onun hayaliyle dolu her muhit.
El altında, göz önünde beş vakit,
Vitrinde, terasta, terekte o var.

Görmedim avcıyı avlayan keklik,
Tutuldum, yoktu ki kaçacak delik.
Yarını bilemem ama şimdilik,
Niyetimde o var, dilekte o var.

Daha şirin bir şey tatlı canımdan,
Ona yıllar ayırdım zamanımdan.
Bazı günler hiç gitmiyor yanımdan,
Bayramda, düğünde dernekte o var.

Sen ona ha bire oluver hayran,
Yok demişse olmaz samanlık seyran.
Yanıyor yüreğin, iç de bir ayran
Nasıl içeceksin külekte o var.

Bir çiğdem kokusu alsam o derim,
Sırf bu yüzden hep kırlara giderim
Nefes alıp verdikçe hissederim,
Kokladığım gülde, çiçekte o var.

Aklımda o varsa her yer süt liman,
Fırtınalar kopar gittiği zaman.
Korkmam varsın kalpte kaynasın umman,
Çünkü biliyorum kürekte o var.

Gönlümde hiç yer yok gama, gümana
O nimet sunulur er geç Osman'a.
Daha dün taşıdım onu harmana,
Asmadım duvara, elekte o var.
28.08.2026 İstanbul