Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Yaşam çelişkiler yumağı, çöze çöze sona gideriz, ya da başka bir başlangıca. Tebrikler...
Çok güzel,sevdiklerimizi 'maddaye tapanların, sevgisinden korumamız gerek.... İnsan olanların işi zor. Gerçekten çok güzel, çok begendim arkadaşım.
Tanrım!
Maddeye tapan insan,
Ne zaman unuttu sevmeyi.?
Çiçekleri sever, koparır.
Kuşları sever, avlar.
Ağaçları sever, keser.
Tanrım!
Bu ne saçma çelişki.
Ya birisi;
“Seni seviyorum” derse.?
Çok güzeldi Tayfun bey. Kutluyor ve saygılar sunuyorum...
seviyorum derse kork o zaman ....yağmuru severler yağınca şemsiye açarlar güneşi severler doğunca gölgeye kaçarlar ...sevilenden kaçılır desek yeri galiba
Güzel bir soruydu...
Saygıyla kutlarım.Nurdan Ünsal
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta