Elalem aşkı dipsiz kuyu diye anıyor
Öyleyse neden düşerken de canım yanıyor
Her katmanda yaralarım daha çok kanıyor
Gönlüm kendini gökte süzülüyor sanıyor
Aklım sınırlarda mantığa ekmek banıyor
Duvarlar yabancı mı, sanki beni tanıyor
Çocuk gibi masum yüreğim, herkese kanıyor
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta