Diplomalı İşsiz Şiiri - Köşektaş Türküleri

Diplomam elimde, duvarda süstür
Umutlar kırıldı, hayata küstür
Bize reva olan, işte bu histir
Kaderim yüzüme, bir gün gülmedi
Ömür bitti hayat, hiç başlamadı.

Mevsimler değişti, aylar dönüyor
İçimde bir ışık, yandı sönüyor
Babamın o sırtı, yere iniyor
Kimse kıymetimi, asla bilmedi
Ömür bitti hayat, hiç başlamadı.

Akranlar evlendi, yuva kurdular
Bizi bir kenarda, garip buldular
Hal hatır sormayıp, geri durdular
Akreple yelkovan, durdu akmadı
Ömür bitti hayat, hiç başlamadı.

Kahve köşesinde, dirsek çürüttük
Sabır gemisini, karadan yürüttük
Biz kendi gülümüzü, kendimiz kuruttuk
Çareyi kimseler, bize satmadı
Ömür bitti hayat, hiç başlamadı.

Elimde bir dosya, kapı aşındı
Gurbetin çilesi, köye taşındı
Yaramız derindir, gene kaşındı
Fırsatlar yüzüme, dönüp bakmadı
Ömür bitti hayat, hiç başlamadı.

Köşektaş içinde, hayaller yitik
Enerjim tükendi, pillerim bitik
Yaşamak denirse, nefesler tetik
Sırtımdan bu yükü, kimse atmadı
Ömür bitti hayat, hiç başlamadı.