Yaşamın içinde insan insanın içinde bir sürü şey
Tahammülsüz bir sınırmış gibi görünürdü bazen
Yanıldığımı sonra sonra fark etmiştim ama nafileydi
Düşünüyorken sormamıştım nasıl bir fikirsizlik olmadığını
Sarmıştım dimağımın içindeki sarmalları birer birer
Kaybolurcasına hareketsizdi yaşamım bir o kadarda şirindi
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta