Işıklar yanıp önüyordu evlerden
karanlığa bürünmüştü zaman
durmadan çoğalıyordu yolcular
akıyordu dağdan bayırdan
ve esir yurdumun
kuşları ötüyordu ağaçların dallarında
menekşeler, nergisler açmış
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta