Baba!
'Senin çocukluğun nasıldı? '
diye sormuştun ya bana,
dinle kızım, anlatayım sana...
Benim çocukluğumda beton değildi her yer,
duygular bile...
'İnsanlık namına' kelimesini duymazdık..
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Özür dilerim kızım..
Bir kez bile sokakta oynayamadığın için,
susadığında ağzını dayayıp musluğa,
kana kana su içemediğin için,
kendi öz topraklarında,
özgürce yürüyemediğin için,
daha doğmadan borçlu olarak
dünyaya geldiğin için,
dinimizin değiştirildiği,
Ata'mızın eleştirildiği,
toprağımızın bölüştürüldüğü
ve kardeşin kardeşle dövüştürüldüğü
böyle bir dünyaya gelmene sebep olduğum için,
özür dilerim... duyarlı yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta