1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Şimdi öfkeni dindirme zamanı.
Yatır onları koyu bir gölgeye,
“ biraz dinlenin”de..
özlediklerini düşün,
seni özleyenleri...
teninde yara açanları,
senin izini taşıyan tenleri düşün.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta