Dünya bir başka, insan bambaşka.
İnsanın bir ekseni var diyorlar ya, her sabah biraz daha yer değiştiriyor.
Öyle içimde fırtınalar kopuyor da diyemem.
Sadece bazen her şey üst üste biniyor, nefesim daralıyor; hepsi bu.
Aynı anda hem gülüyorum hem de içimde bir yerler zifiri karanlık kalıyor.
Hani o kitaplarda yazan sessiz çığlıklar var ya,
gerçekte öyle olmuyor işte.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta