Dilsiz Izdırap Şiiri - Yener Sezgi

Bütün kainatı var eden dedim,
Gitti de yüzünü feleğe döndü.
Kalplerin gözünü kör eden dedim,
Put koydu önüne dileğe döndü.

Sadakat köşkünün dört yanı viran.
İçinde dolaşır yalancı mihman.
Yıkık saltanata vefasız devran,
Elde ne var ne yok şeleğe döndü.

Gönül bağlarının bir tek gülü yok,
Dost elini arzuladım yolu yok.
Onca derdin, ızdırabın dili yok,
Ömrümüz delindi eleğe döndü.

Aklın ötesinde belki de mana,
Bıraktım zamanı şimdi zamana.
Şükürsüzce, hasat döktük harmana,
Bütün çaba boş bir emeğe döndü.

Nereye gidiyor nereye insan?
Ahir-i zamanda bekleme ihsan.
Kökünden bozuldu sonunda lisan,
Muhabbet dediğin çileye döndü.

Yener Sezgi 13102025