Diliyorsan Şiiri - Kasım Kobakçı

Saçtığım şavkları, o elin tutar,
Zehrini aşıma kat, diliyorsan,
Ümidim nurlanıp, ufkuna batar,
Gönlümü ateşe at, diliyorsan.
*
Nefrete sığınıp, darılma sakın,
Aydınlık sabahlar, ruhuma yakın,
Parlayan zihnimden, feyizler takın,
Dünyayı ucuza sat, diliyorsan.
*
Sözleri yutarak, lisan eylemem,
Fırtına kopsa, hiç ziyan eylemem,
Yaramı sararak, beyan eylemem,
Acıyı zevk diye, tat diliyorsan.
*
Yıktığın binayı, baştan çatarım,
Hüznümü neşeye, hemen katarım,
Vadem dolmadan, hep kire batarım,
Zindanda yıllarca, yat diliyorsan.
*
Şerefli güneşe, boyansın cihan,
Gölgeler yutmasın, parlasın her an,
Aydınlık saçarak, şafakta yatan,
Kaşını durmadan, çat diliyorsan.
*
Aynalar yüzüme, nurları yollar,
Hasretle sarıyor, uzanan kollar,
Çiçekler açıyor, yürünen yollar,
Derin uykulara, bat diliyorsan.
*
Yansır yüreğimden, ateşin közü,
Isıtır dağları, alevin özü,
Kör eyler haini, gerçeğin sözü,
Şüpheyi inanca kat, diliyorsan.
*
Göklerde parıldar, sönmeyen yıldız,
Sokaklar sessizce, inliyor ıssız,
Ağlayan yarınlar, dünden amansız,
Zehri bal diyerek, tat diliyorsan.
*
Gümüşten taçları, başıma taksam,
Meşale yakarak, dağlara baksam,
Çağlayan nehirle, ummanda aksam.
Ruhunu kederle, sat diliyorsan.
*
Altından ışıklar, saçarken güneş,
Yanıyor göğsümde, sönmeyen ateş,
Bulunmaz cihanda, parlaklığa eş,
Uzanıp toprağa, yat diliyorsan.