Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dur!
Nereye? Daha anlatacaklarım bitmedi…
Yeni çözüldü dilim,
Hani duymak isteyipte, söyleyemediklerim vardı ya…
Sıralayacağım hepsini ardı ardına!
Seni seviyorum dediğimde kurban kesecektin!
İtiraf ediyorum …
‘’Seni senden de çok seviyorum’’
Sıra sende... Hadi! Susma!
Harikaydı..Yüreğinze sağlık..
İnsanın dertleştiği dostu gecelerdir dimi hocam.Tebrikler çok güzel.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta