Gün yorgun ve nazlanarak iniyor mor dağların ardına…
Gelin gibi süzülerek kayboluyor gözden,
Gecenin koyu gizemine bırakıyor yerini,
İşte tam bu sırada kıpır kıpır olur içim!
Çünkü; başlar itiraf saatlerim…
Yorulup sıkılmam, saymam dakikaların geçişini,
Zaman mefhumunu hemen kaldırırım aradan!
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Dur!
Nereye? Daha anlatacaklarım bitmedi…
Yeni çözüldü dilim,
Hani duymak isteyipte, söyleyemediklerim vardı ya…
Sıralayacağım hepsini ardı ardına!
Seni seviyorum dediğimde kurban kesecektin!
İtiraf ediyorum …
‘’Seni senden de çok seviyorum’’
Sıra sende... Hadi! Susma!
Harikaydı..Yüreğinze sağlık..
İnsanın dertleştiği dostu gecelerdir dimi hocam.Tebrikler çok güzel.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta