İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'yaşam şiirdi zaten'
Bir ömrün özeti bu olmalı belki de...
---------------
Neresinden baksan güzel şiir.
Saygılar kaleme..
..........
suskundu giz koyaklarında kekeme dişiliğim
dili çözüldü...
......
güzel bir final.......
güzel bir şiir.....
tebrikler...
Enteresan temalar ve ilginç tesbitler, kelimelerin vurgulaması yerinde ve şiirin hatimesi güzel bağlanmış..Reyhan hanım tebriklerimle...Ancak aklıma takılan bir konu var bildiğim kadarıyla kal-û belâ; (bezm-i elest olarak ta tabir edilir) Cenab-ı Hakk'ın ruhları yarattığında 'Ben Rabbiniz değil miyim? ' sorusuna karşılık ruhların hep bir ağızdan söyledikleri 'Evet Rabbimizsin' in söylendiği ânın adıdır. Böyle olunca 'kal-û belâ öncesi' yani ruhların yaratılmadan öncesi gibi bir olgu yoktur o sebeple bunun yerine sürekli kullanılan ifade 'kal-û belâdan beri' olarak telaffuz olunur.
Küçük bir not olarak düşmek istedim...güzel şiiriniz için tekrar teşekkürler...
Sevgi ve muhabbetle kalınız...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta