Düşle ki yürüyesin bir nehrin kenarında.
Mevsim sonbahar;bir patika var etrafı ağaçlıklı.
Bir hışırtı,yerde yapraklar;üzerinde yürüyen ayaklar yalın.
Bir ağacın dalları o kadının kolları,yaprakları elleri.
Belkide bir baykuşun ansızın açılıp kapanan gözler.
sessizden korkuyu gösteriyor kır çiçekleri,
mevsimsiz açan.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta