Düşle ki yürüyesin bir nehrin kenarında.
Mevsim sonbahar;bir patika var etrafı ağaçlıklı.
Bir hışırtı,yerde yapraklar;üzerinde yürüyen ayaklar yalın.
Bir ağacın dalları o kadının kolları,yaprakları elleri.
Belkide bir baykuşun ansızın açılıp kapanan gözler.
sessizden korkuyu gösteriyor kır çiçekleri,
mevsimsiz açan.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta