Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
alismanin en beteri kendiliginden (caba sarfetmeksizin) olanidir, ama olume alismaya calismak bence çabalarin en zorlu ve yigitce olanidir..hayat cunku bir bakima kabullenebildiklerimizin bir toplamidir...ve cok az bir bakima reddettiklerimizin bir carpimidir...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta