barut kokusu sardı alabildiğine
kirlendi renkleri gökkuşağının
çocuklar
kimbilir belki de hiç görmeyecekler
renklerin gökyüzündeki cümbüşünü
hiç bir zaman bir derede balık ısırmayacak
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Dünyanın rengi görmediklerimizden ibaret .....
Yok ederek sırayı kendimize getirdik .
Burada ağlamak artık sevebilmek kadar yokolmak içindir . İşte dilemma .
Kutluyorum sevgili Ali İhsan Aktaş ...
Çok güzel ve çok anlamlı ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta