Bilen beni ben sanır,
Bilse beni utanır.
Ne falcı beni tanır,
Ne gösterir fal beni...
İzler bin ifrit beni, her gün 'sendeniz' diye,
Bin yola sürdüm atı, Yârab 'senden iz' diye,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu kadar güzel şiir yazılır mı üstad?!
Dilekçeniz yerine ulaşmış siz de Rabbimize kavuşmuşsunuz. Binlerce rahmet olsun.
Insanlık bu pişmanlığı yaşayabilseydi keske
ne güzel duygular yaşamı ve yazmış. hayırla anılmak ne hoş, şaire saygılar.
Yok böyle bir dilekçe
Uzun zaman oldu böyle güzel bu kadar hoş bir şiir okumayalı...
Kıta kıta vurdu
Kıtalara ayırdı bu şiir beni...
Her yazdığımı unutturdu!
Ya beni de al terkine, ya terkedip git, ya çal beni!!
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta