Derin olur aşk yarası gök gözlüm,
Sanma bir gün kabuk bağlar Dilara…
Gönlü sarar is karası tok sözlüm,
Can evini çabuk dağlar bu yara…
Zemheridir her ayrılık gönülde,
Ne renk kalır ne de koku bir gülde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ayaklarda kullanılan kafiyeler gayet güzel ama son ayaktaki -dağlara kelimesi bozmuş şiirinizi. isim kelimelerde eklerden kafiye olur gerçi ama bu şiirde -lar-a çoğul eki kafiye olmamış.
Mahmut bey bu şiirinizin çatısını daha muntazam yaparak Dilara temasından çok daha muazzam şiir üretebiliridiniz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta