DİL TUTULMASI
Örtülü özneyi öylesine çok seviyoruz ki
Sonunda tarihin öznesini de unuttuk
ey halkım
“Ben”liğimizi, “kim”liğimizi
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Şiirinizi çok beğendim. Evet, her şey bizden uzaklaşmaya başladı. Uzaklaştıkça da kendimize yabancılaştık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta