Bazen susmuyor gönül bülbülü
Pranga vursan da dîl’ine
Hele bir aşkın nârıyla kavrulmuşsa
Sahra-i sevdada firak-ı yâr ile.
Zikriyle gark oluyor bazen
Sevda deryasında mâhi ile nâmıyla
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta