Yüreği, asırlarca sürülmüş bir tarla,
Bedeni, işgencelerle yağmalanmış bir hayvan misali...
Çürümeye yüz tutmuş,
Yaşı geçmiş insanlardanım.
Binlerce yılın yükü var benliğimde.
Evrende hiçbir iz bırakamamış da olabilirim.
Kokum kaybolur, ismim silinir belki,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta