(Sözün pazarlandığı, şu sahte asra inat;
Kelamın haysiyeti, sote sığınakta tat.)
Eş lüzum etmez bana, asil yalnızlığımla;
Şan arayan kirlenir, pul dökülen pullarla.
Göz boyayan sahneler, pazar yeri bu asır,
Ben ömrümü süslemem o ucuz, ham gururla.
Bu sote sığınakların eşsiz eri olurum;
Maske takan çehrenin uzağında dururum.
Alkış tufanı kopsun sahte beyleri sarsın,
Ben kimsesiz çöllerin rüzgârıyla kururum.
Söz aşınsa, o anda kıymeti harbiyesi düşse,
Sevgi denen mukaddes, bu tezgâhı bölüşse;
Suskunluğun kalemi yazar asıl gerçeği,
Ruh sarsılmaz bir kale, dert üstüne üşüşse.
Onurlu bir boranın ayazında donarım;
Kendi temiz narımla gizli gizli yanarım.
Yalancı ilkbaharın tomurcuğu olmaktansa,
Kış vaktinin vakur ve sert tavrını sınarım.
Çekip giden göçmenler, unutanlar utansın;
Kolay tesellilerle avunanlar utansın.
Ağır yükü mülk sayıp patikada yol yürüyen,
Şu yaralı kalbimin dik başını el ansın.
Zifiri karanlıklar gebe kalır şafağa;
Kök salmışız biz bir kere bu duru saf toprağa.
O kaçak adımlarla bu yol bu menzile varmaz,
Boyun eğmem rüzgâra, kapılmam o yaprağa.
Bırak sızlasın bağrım, yorulsun düz tabanım;
Bozulmaz bu niyetim, eksilmez bu imanım.
Tebessümü zehirli simalardan kaçarak,
Doğruluğun yoluna feda olsun bu canım.
Ne yapmacık övgüler ne bir rüşvet teselli;
Kendi göğsümde sönen bu yangınım besbelli.
Kasırgaya direnen çınarların safında,
Dimdik durur bu gövde, tufan olsa tecelli.
Mevsimler teğet geçsin, varsın güller solsun da;
İnsanlık asil kalsın şu kaderin yolunda.
Yükümüz bir madalya, gururla taşınacak,
Eğilmeden yürürüz azrailin kolunda.
O son ışık sönse ve dünya dursa ansızın;
Hükmü kalmaz o sahte, o gürültülü hızın.
Kendi öz dürüstlüğü ile batan geminin,
Kaptanı mühürler mi izini bu yıldızın?
ENGİN TOPKAN (15.08.2026)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 15.08.2026 01:31:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
