Ey gönül;
Madem ki her ne etsen yaranamazsın.
Bırak o halde vazgeç ki yaran azsın.
Sarma sakın hiç bir yerini varsın kanasın.
Sadece dik dur,
Dik dur ki gören hala hayatta sansın.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta