Bir dileğim var, martılar sizden,gidin fısıldayın kulağına.
Açtığı yara hâlâ kanamakta.
Daha dün gibi gidişi, unutmadım, unutamadım.
Bıraktığı yerdeyim ve hâlâ aynı gökyüzüne bakıp dilek tutuyorum.
Söyleyin ona, gözlerini mühürlesin yıldızlara.
Çok özledim gözlerini, gülüşünü.
Bugün almaya gelse canımı Azrail, onu isterim.
Evet, bu gururumun ilk kırılışı, ilk "Gel" deyişim.
Olmuyor, onsuz olmuyor.
Ekmeksiz oluyor, susuz oluyor, onsuz asla olmuyor.
Gözlerim saat ile kapı arasında mekik dokuyor, elim hep yüreğimde, dilimde hep şarkımız: "Ben bir tek adam sevdim, o da sensin."
Elime kalemi alınca başlıyor yüreğimin en acı mesaisi.
Yatak, yorgan, yastık da dertten anlamıyor.
Doluyor gözlerim, buz tutuyor yüreğim.
Meğer özlem ne zormuş, nasıl bir ateş, nasıl bir kormuş!
Bana "Aşk fedakâr olmaktır" demişti.
Şimdi ben, o bir damlasını bile dökmeye kıyamadığım incilerimi (gözyaşlarımı) ona feda ediyorum.
Açılırken yüreğimin paslı dili, son bir kez haykırmak istiyorum:
Sevdiğin burada, sen neredesin?
Gel ki son bulsun bütün çilelerim.
Yarım kalan bir mazimiz var bizim, tut elimi tamamlansın yüreğim.
Diğer yarım sensin,
Unutma; sadece sen.
01.09.2026 23:27
Kayıt Tarihi : 2.09.2026 10:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!