Aslında her şey zamanında söyleyemediklerimden yada söylemeye korktuğumdan bu hale geldi.
İnsanın dünyaya yarım olarak geldiğini ve çoğunun ömrünün sonuna kadar diğer yarısını aramakla geçirdiğini, kendi yarımı ellerimle hatıralara gömdükten sonra anlamıştım.
Pişmanlık kavramı yeniden şekillenmişti benim için,
Ne yapacağımı bilmemekte ayrı bir dert olmuştu içimde.
Uykularım yarım evin duvarları ise karabasan olmuştu bir anda.
Hayat bir filmdi ve ikinci perdesi açılmıştı adıma.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta