Aslında her şey zamanında söyleyemediklerimden yada söylemeye korktuğumdan bu hale geldi.
İnsanın dünyaya yarım olarak geldiğini ve çoğunun ömrünün sonuna kadar diğer yarısını aramakla geçirdiğini, kendi yarımı ellerimle hatıralara gömdükten sonra anlamıştım.
Pişmanlık kavramı yeniden şekillenmişti benim için,
Ne yapacağımı bilmemekte ayrı bir dert olmuştu içimde.
Uykularım yarım evin duvarları ise karabasan olmuştu bir anda.
Hayat bir filmdi ve ikinci perdesi açılmıştı adıma.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta