Toprak…
Sessizliğin ana rahmi,
Adımlarımızı sabırla taşıyan kadim bilge.
Bağrında saklar tohumu, ölümü ve başlangıcı,
Her düşüşü kabullenişe,
Her kabullenişi yeniden doğuşa çevirir.
Su…
Akışın diliyle konuşan şeffaf sırdaş,
Gözyaşında hüzün, ırmakta özgürlük olur.
Taşı deler, zamanı eğitir,
Durmadan anlatır:
Hayat, tutunmak değil; akabilmektir.
Hava…
Görünmez ama vazgeçilmez nefes,
Bir dokunuşla hayatı başlatan ince mucize.
Rüzgâr olur, savurur dertleri,
Fısıldar kulağımıza:
Yaşamak, farkında olmaktır her anın.
Enerji…
Her şeyin ardındaki görünmeyen ateş,
Yıldızlardan hücreye uzanan ilahi titreşim.
Ne yok olur, ne tükenir,
Sadece şekil değiştirir varlığın özünde,
Ve hatırlatır:
Biz de onun bir kıvılcımıyız, sonsuzluğa yazılmış.
Kemal Tekir
Halkın hak kın sesi
Kayıt Tarihi : 5.04.2026 00:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!