‘’Ne elbiseler gördüm içinde insan yoktu,
Ne insanlar tanıdım üstünde elbise yoktu.’’
Kim bunun suçlusu? Terziler değil mi?
Ne saraylar gördüm içinde insanlık yoktu,
Ne insanlar tanıdım sığınacak yeri yoktu.
Kim bunun suçlusu? Mimarlar değil mi?
Saray yapıp içinde oturamayan, elbise dikip kendi giyemeyen
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.




Var olan gücümüzün kıymetini bilemiyoruz…
Gücümüzü, yeteneklerimizi başkalarına sunuyoruz.
Kendimiz köleleşiyoruz…
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta