‘’Ne elbiseler gördüm içinde insan yoktu,
Ne insanlar tanıdım üstünde elbise yoktu.’’
Kim bunun suçlusu? Terziler değil mi?
Ne saraylar gördüm içinde insanlık yoktu,
Ne insanlar tanıdım sığınacak yeri yoktu.
Kim bunun suçlusu? Mimarlar değil mi?
Saray yapıp içinde oturamayan, elbise dikip kendi giyemeyen
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Var olan gücümüzün kıymetini bilemiyoruz…
Gücümüzü, yeteneklerimizi başkalarına sunuyoruz.
Kendimiz köleleşiyoruz…
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta