14.08.2000 İstanbul Güngören Hastanesi
Ayak uydurmaya çalışıyorum bu çağa,
Nefes alamaz, biterken rûhumun direnci.
Zamâne cellâtının elindeki bıçağa,
Yatan boyunların yüzünde fânî sevinci!
Mâzinin, boğulana nefes, vüskâ ipini,
Bir akşam kesmişler uzatıp pis ellerini!
""Bir tek dileğim var mutlu ol yeter” sözünün
bir kamyon yükü
anlam taşıdığı günlerdi
Kaldırımlar toz ve kağıt topakları
Ankara’nın
Devamını Oku
bir kamyon yükü
anlam taşıdığı günlerdi
Kaldırımlar toz ve kağıt topakları
Ankara’nın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta