Devrildi Zaman Şiiri - Kasım Kobakçı

Sensiz devrildi zaman,
Atam kabrine sızan,
Kucak açtım yavruma,
Yürekte acım yanan.

Pay edildi nefesler,
Sustu, çığlıklar sesler,
Kırışık suratıma,
Baktı yorgun hevesler.
*
Kader vurdu tokadı,
Soluğum zehir tadı,
Battı kartondan tekne,
Tükendi sırrın adı.
*
Kaptan yönünü şaştı,
Tayfa dalgayı aştı,
Çamur ezdi o yükü,
Şerbet misali taştı.
*
Zehir sardı bedeni,
Görün yorgun düşeni,
Paylaşıldı bu vade,
Vurdular hep güleni.
*
Döner sandım, gün batan,
Uyan avcı, sen uyan,
Bağlanır yarasına,
Sandalı kuma katan.
*
Söküğü sarar hekim,
Fidan büyütür iklim,
Büyük bakışlı sabi,
Gelir dünyaya yetim.
*
Yaprak düştü dalından,
Ata göçtü hanından,
Sardı evlat kokusu,
Bölündü can canından.
*
Varılan menzillerde,
Sır saklıdır yüzlerde,
Gam dolan görüntüme,
Nakış işler, trenlerde.
*
Nefesim çıldırası,
Sular teknem yarası,
Sersem kör tutucular,
Koptu vuslat sırası.
*
Bizi ezdi inen toz,
Macun sürdü yakamoz,
Soyağacı lekesi,
Ter dökülen, o moloz.