9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Sürekli bir seğirme ve asla durulamama halidir, anla işte devran divane.
Bakır bir tepside zangırdar, kırılır, dökülür ebruli cam.
Aldırmazsın, evvel neydi, kimdeydi gün ortası, çivit rengi boşluğunu geze çıka.
Çatının tepesindeki rüzgâr gülünde, çırpınır nefesi yönsüz fırtınanın.
Anladım, sezinledim, ne de olsa elma ekşisiydi ve nane ferahlığıydı bahar rüzgârı.
Hızlıydı.
Canlıydı.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta