Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bildim!
Girdiğim her yolun geri dönüşsüz seferlerinde unutulduğumu
Birinci olunduğunda kazanılanın kaybediş olduğunu
Ne kadar yağmalanırsan hayatta o kadar kendine kaldığını bildim!
çok olgun dizeler bunlar sayın Şeyma hanım...
tanıştığıma memnun oldum
kutlarım
Erdal GİŞİ
tebrikler bu güzel şiir için
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta