Devlet, kalabalıkların değil, adaletin adıdır; adalet yoksa yalnızca güç vardır.
Yönetim, halkını kendi çıkarı için değil, ortak iyinin yükselmesi için yöneten eldir.
Kanun, gücün kılıcı değil, aklın rehberi olmalıdır.
Devletin kudreti sınırlarında değil, insanının onurunu koruyabilmesindedir.
Gerçek büyüklük, yurttaşın korkusunda değil; güveninde doğar.
Farklılıkların uyumu özgürlüğün, tek sesliliğin ısrarı ise tiranlığın işaretidir.
Geleceği düşünen devlet, yalnız bugünü yöneten değil, gelecek kuşakların da haklarını gözetendir.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta