Karaman’dan, Kasaba’dan geçerken;
Yolun sağ yanında bir deve taşı.
Ovalardan nice oba göçerken;
Dayan şu feleğe, dur deve taşı!
Üzerinde bin bir yılın tozu var,
Nice çetin kışı, kurak yazı var,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta