Derya’da Çöp

Meze olmuşsun,
sâki sofrasında ara sıcak,
bir gecelik zevke katık…
Kiminde kaç dakika kiminde kaç saniye!

Zevkin kadar varmışlar sana,
zevklerinin üstünde bıraktıklarını
çöp bile saymamışlar.

Gönlün derya olsa ne çıkar;
denizin çöp dolmuşsa
balık bile yüzmekten utanır.

Sen seversin pisliği,
bu önceden belliymiş.
Seni bir gecenin mezesine çevirenlere
benim ardımdan konuşmuşsun.

Ne acı…

Onlar çöptü;
sen de çöplerine katık olmuşsun.

Çöpünüzü it dalamaz;
sen,
o çöplükte
pire bile olamamışsın.

Ben seni deniz sanmıştım…
Meğer
denizin dibinde kalmış
bir avuç çürükmüşsün.