Gizemli bir ezgiydi rüzgar
Kulaklarında çınlayan
Vakit tam da gitme vakti
Hüzünlü yolculuğa çeyrek var …
Sonu olmayan bu yolculuklara
YİTİK HAYAT
Eski hüzünlü bir şarkı gibiydi adın
Her duyduğumda kalbimin derinliklerinde bir şeyler kopardı adeta
Yüzün düşümde bir masal
Gülüşünse içimde kalan hatıra
Kırmızı bir kemandır hayatım
Her bir notasında başka olurum
Kimi zaman aşk olurum kimi zaman hüzün
Mutluluk bir de umut...
Kırmızı bir kemandır hayatım
ADI ÇOCUK
Pencerenin önünde menekşelerine bakıyordu çoçuk
Gözlerin de alabildiğine ışık yüreğinde umut
Ayrılık acısı sarmıştı dört bir yanını
KARGAŞA “ 2 “
Hayat gelen baharla başlar ve güzle uykuya dalar…
Aşklarımız, sevdalarımız
Eksik hayatlar, eskiyen yaşamlar
Tam ortasında sen kıyısında ben
Adımız yok sanımız yok…..
Ben sana şiirler biriktiriyordum kalbimde
Sense git geller yaşıyordun içinde
Ne başı vardı bu hayatın ne de bir sonu
Tam ortasından başlamıştık her şeye
Uzun yolculuklar yapmalı insan kaçmalı her yerden kendinden bile
Tanımadığı yerlere gitmeli keşfetmeli güzellikleri
Göğe bakmalı,denize dalmalı, toprağı koklamalı
Yeni tatlar bulmalı kimsenin bilmediği baharatları tatmalı
Uzun yolcuklar yapmalı insan kaçmalı her yerden içindeki çocuktan bile
Sensizliğin resmini astılar boynuma
Yanına da hasretini
Taşımak çok zor geldi
Küçükken annem anlatırdı
Aşkın hasretiliği zordur derdi
Şimdi anlıyorum annemi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!