Yalnızlıkla Ahiret Nikâhım
Ben bir “Hiç”e âşık oldum, “O”nu “Hiç”te buldum.
Yalnızlığa, evet dedim; bir “Elest” bezmiydi bu.
Ne şahit gerekliydi, ne yüzük; sır idi mühür.
Balayımız, “Hâl” denilen bir zaman-ülâ’da geçti.
En uzun seyr-i sülûkum O’nunla başladı;
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta