Soluğu kesilmiş rüzgârın boğuk nefesiyim
Kimse özümseyemez anlattıklarımı…
…..
Sancılı bir sonbahar
Muştulamış doğumumu
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Kayıp bir kentin ezgisi gibidir..
Kocaman bir boşluğun içinde
İki ileri bir geri hayat
'bir fincan kahvenin buğusunda,
sımsıcak bir bakışta,
özümsenir tüm anlatılamayanlar
kırık bir kemanın tellerinden dökülen
nağmeler ruhu sardıkça..
yarım kalan bir şarkının sözlerinden
dökülen nağmeler gibi sesini
Kaşıkçı kuşu gibi bir bir istiflemeyi
beklerken hayat;
kırık bir kemanın
tellerinden dökülen sevinç,
huzur dolu nağmeler dir
zamandan
her baharda en iyi hasat..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta