Esti hazan mevsimim takvimden kopan yaprakla.
Saat durdu,ilerlemez oldu zaman,yokluğa döndü.
Çuval dolusu tecessüs,penceremden sarkan.
Eller doldu sevgiyle,benim ellerim ise kahr-ı kübra.
Loş kalmış bir mahzen,boş her tarafı.
Silik hikayeler teknesi,şelaleden yuvarlandı.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta