Esti hazan mevsimim takvimden kopan yaprakla.
Saat durdu,ilerlemez oldu zaman,yokluğa döndü.
Çuval dolusu tecessüs,penceremden sarkan.
Eller doldu sevgiyle,benim ellerim ise kahr-ı kübra.
Loş kalmış bir mahzen,boş her tarafı.
Silik hikayeler teknesi,şelaleden yuvarlandı.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta