Dertlerim boy verdi sardı özümü,
Yoluna sürerim yaşlı gözümü.
Baharda açmadan soldurdun dalı,
Kimse anlamadı, duydun sözümü.
Zaman dediğin şey derin bir akış,
Yıkıldı üstüme bu kara bakış.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta