9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Evlat babaya küsüp, kin güdünce,
Gönül bağları, kökünden çökünce,
Zorluk geliyor, üstüne sürünce,
İnsan, yaşama hep öfke saçıyor.
*
Beşler, dokuzlu sayıyı bükerken,
Ordular coşup, surlara çökerken,
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta