Bir tebessümle andım hatıraları.
Şöyle bir deştim,
Onulmaz sandığım yaraları.
Güldüm acı bir gülümseyişle,
Şaşırdım;
Zamanın nasıl böyle geçtiğine.
Duygular kafiyelendi zihnimde,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta