Dert oldun Şiiri - Servet Balıbey

​Dert oldun, endişem; dert oldu gözlerin.
Ben seni severken, sen hiç sevmedin.
Muhtacım baksana, beni anlasana;
Kıymet şu gözlerde değer bilmedin

​Terk ettim hadsizi, geçtim sevgisizi;
Sen dost bil sevdiğim, sana ilgisizi.
Aşık söyler sözü, görmüyor ki gözü;
Sarıl yılanlara, duyma bu sesi!

​Endamın kuvvetin, gerçekler vahşetin;
Güzel yüzün yalan, gözlerin servetin.
Bana vurdu talan, güzel yüze kanan;
Yüreğime küstüm, sözüne aldanan...

​Söndürdüm ateşi, yaktığın yangını;
Gözden düşen yaşın, sormam hesabını.
Kader vursun sana, sonuna baksana;
Sen dünyasın yalan, dönüp avunsana!

​Gönlüm saray değil, sen sultan değisinl;
Her sözde değer var, sen doğru değilsin.
Ben sana vuruldum, kalbine dokundum;
Gittin ya, aramam; kalbinden değilsin.

​İsmini kalbime kazmıştım ya yaktım;
Bu aşkın yolundan uzaklara saptım.
Bakmam gözlerine, sormam yüreğine;
Ne oldu gül yüzün? Nasılsın? Ne yaptın