Benimle oturup gün doğuşuna yakın saatlerde
Sohpet edip seyreder misin güneşin doğuşunu.
Başını omzuna dayayıp ağladığımda,
Silermisin gözyaşlarımı.
Korkupta gök gürültüsünden sokulunca kollarına,
Sarar mısın sımsıkı.
Benimle dolaşır mısın elele,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta