Ruhum derinden ağlıyor
Bir ıslak mendilde çağıldıyor
Ağlıyor gözlerim uzaklarda
Bir aşk kemanı,içimi sızlatıyor
Gözlerin beni senden aldı
Bir şeytan bakışlı, canımı yaktı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bir sızıyla uyanıyordum
Bahçelere sesleniyordum
Kırmızıda.sarıda seni arıyordum
Her uçan böcekte bir ses vardı gizli
Benimsin,bana aitsin diyordu
yürekten gelenleri kutlarım muhabbetle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta