Şehirler boğulmuş beton yığınları kalsın uzağımda.
Kimliksiz insanlara benziyor susuz kalmış toprağa.
Caddede dolaşıyor omuzunda yükler var insanların.
Doğmamış çocuklarımıza kurban ettik günlerimizi.
Evlat özlemi duyduk oğullarımıza ve de kızlarımıza.
Beton yığınları arasında taşlar yeşeriyor gün gün.
Dağda karanfil olan şehirde yön tabelası olur.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta