Güneş ışığından mahrum bıraktığın, derin diplerin yosun tutmuş, tortulaşmış, matlaşmış, kayalarının diplerine saklayan sen,
Bir martının çığlıklarına aldırış etmeden,
Nedensiz ve sebepsiz hatta sevgisiz yaşamak hiç mi dokunmaz,
Hiç mi üzmez seni bensiz yaşamak, hiç mi çarpmaz o taş kalbin aşk uğruna söylesene?
Derin maviliklerden gelip,
Sığ sularda can çekişmenin ne demek olduğunu bilir misin sen?
Azgın dalgaların kıyıya bütün nefretiyle çarptığı sularda,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta