Küçükken dünyaya göz ucuyla bakardım.
İnsanların ölümsüz olduğunu düşünür,
Bütün sevdiklerimizin bir ömür yanımızda kalacağına inanırdım.
Bazen gözlerim takılırdı cami avlusundaki insan topluluğuna.
Büyük bir taş üzerine konulan sandığın ne olduğunu merak ederdim.
Sonra o sandığın içindekini…
Acaba bu insanlar neden toplanmışlar diye,
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta